Km
12
Lokeren : de Molsbroeken
Aard van de weg :
Verkeersvrije asfaltweg enkel voor voetgangers en fietsers buiten het centrum.
Bewegwijzering :
Geen, maar de beschreven route is gemakkelijk te volgen.
Vertrekpunt : 
NMBS station Lokeren. Lokeren ligt op de IC lijnen Antwerpen-Oostende, Antwerpen-Lille en Brussel-St.Niklaas. Er zijn 2 grote gratis parkings aan het station.
Info :
Dit is geen stadswandeling maar deze begint toch in het centrum van Lokeren aan het station en volgt de Durme via een 20 Ha beschermd natuurgebied 'Buylaers' naar het Europees natuurreservaat 'De Molsboeken'. Dit domein van 80 ha is het grootste beschermde natuurgebied van de Durmestreek, als eerste reservaat erkend door het Vlaamse Gewest en als landschap gerangschikt. Het Molsbroek is bij de natuurliefhebbers vooral gekend als een paradijs voor in het wild levende vogels en moerasplanten. Doorheen en omheen het reservaat slingert zich een geasfalteerde wandeldijk van 4,5 km lengte. Deze is steeds vrij toegankelijk en biedt de wandelaar een prachtig uitzicht op de rijk geschakeerde natuur.
De wandeling :
Recht tegenover het stationsgebouw volg je de Stationsstraat tot aan de markt. Daar kom je aan de Durme, die je niet oversteekt en naar links volgt op het asfalt fiets- en wandelpad op de dijk dat daar begint. Je wandelt voorbij de residentie 'Nieuw Lokeren' en iets voorbij het voetgangersbrugje zie je links het eerste natuurreservaat 'Buylaers'. De meersen langs de Durme hebben hier grotendeels hun historisch uitzicht behouden, met weinig beplantingen in de vlakke, vochtige hooilanden. Het Verloren Bos paalt eveneens aan dit natuurgebied.
De stad Lokeren is uniek : een erkend reservaat en gerangschikt landschap binnen de bebouwde kern van het grondgebied !
Ongeveer een kilometer verder moet voorzichtig een zeer drukke weg overgestoken worden om het vervolg van het pad op de dijk te bereiken. De Durme slingert zich verder in vele bochten door een schitterende wilde, groene omgeving en weldra bereiken we 'De Molsbroeken'.
Aan de schuine splitsing volg je het wandelpad naar links weg van de Durme zodat je helemaal rond het Molsbroek wandelt. Aan de rechterzijde strekken zich moerasachtige rietvelden en broekbossen uit, dooraderd met een netwerk van sloten. Dit deel van het reservaat telt niet zo veel open plassen. Vandaar dat er op het eerste gezicht weinig waterwild te tellen valt. Toch broeden in het riet heel wat zangvogels. Men wil hier vooral een gevarieerde plantengroei tot ontwikkeling laten komen.
Je blijft het dijkpad mee naar rechts volgen. De dijk komt wat hoger te liggen en loopt nu naast de Waasmunsterbaan. Je wandelt langs de moerasvlakte waar talrijke watervogels verblijven. De dijk maakt een heel scherpe hoek naar rechts. Lopend naast de gekasseide Molsbergenstraat, brengt hij je naar het bezoekerscentrum. Hier heb je weer een ander uitzicht op de watergangen, plassen en moerassen van het reservaat. En nu verbaas je je erover hoeveel soorten watervogels het Molsbroek tot een vaste pleisterplaats hebben uitverkoren.
Aan het bezoekerscentrum volg je het dijkpad dat hier Molsbroekdijk heet mee naar rechts. Kijk in de bocht rechts door de gratis stereo-diakijker. Je krijgt er een overzicht van natuurpareltjes uit de streek te zien. Wanneer het Bezoekerscentrum Molsbroek geopend is, kun je er een kijkje nemen. De geschiedenis van het gebied wordt er uit de doeken gedaan en een tentoonstelling leert je meer over de natuur in de omgeving. Vanaf het terras heb je een prachtig uitzicht over het reservaat. Bij de waterplassen krijsen, zwemmen en voeden zich honderden watervogels. Neem een verrekijker mee om ze zorgvuldig gade te slaan.
Je volgt trouw de wandeldijk. Die maakt een wijde boog rond een zanderige bult. Dit gebied heet de Molsbergen. Het zijn rivierduinen die 10.000 jaar geleden zijn ontstaan door zandverstuivingen in de Durmevallei. Ooit waren die 6 tot 12 m hoog, maar door afgravingen werden ze genivelleerd. Wie op de open plekken geen dozijn konijnen ziet rondhuppelen, is stekeblind. Of is er in het verkeerde seizoen.
De dijk die hier Eekhoutstraat heet, brengt je naar een natuurlijk ontstaan bos. Sinds zowat dertig jaar heeft hier nauwelijks een mensenhand ingegrepen. Het resultaat is een prachtig stuk verwilderde natuur. Je komt aan de Durmedijk en gaat er rechts. Hier merk je wat het resultaat is wanneer de mens ingrijpt in de natuurlijke cyclus van een getijdenrivier als de Durme: door aanslibbing verzandt de rivier. Gebaggerd wordt er niet. Tussen het water en de dijk ligt een mooi slikken- en schorrengebied. Ook hier voelen watervogels zich thuis.
Je blijft de wandeldijk volgen, steeds rechtdoor, terug naar het centrum en het station van Lokeren.

Zie ook :